Bir Gün bende Gideceğim Buralardan

Bir zamanlar bende yaşadım, tufandan çokça önce.
Yaşa ermedim zaten, aklım çıkmadan yerinde.
Çokça büküldüm, evet ben yedim, silesini hayatın.
Heves ettiğim gölgelerde otlar yanıyorlardı.
Berrak duru gözlere bakmak istedim, kan kustular.
Oysa benim çokça mazeretim var, ruhum var örneğin.
Musalla taşında gösterildi berrak yüzüm.
Söylemedim, tutum kendimi kızgın olmam gerektiğinde.
Yaftası vardı üzerimde kızgınlığın.
Gözleri kan bürümüşlerin.
Aklım kurnazlığa ermeyişi, beni sürgün etti.
Gönlümü ala ala sevişmedim.
İdam mahkumunun, söz sözlerini söyledim.
Madem gidecekti sıtmaya keşke razı olmasaydım.
Sadece gücenmek içime huzur vermez.
Bağışlamak oldu ayağımda prangam.
Şimdi artık ne yapsam demiyorum.
Güneş doğmuş, bayındır olmuş dünya.
Umurumda değil güne geceye küskünüm.
Geride, beride ne kaldı vakarım yeter.

Kenan Gezici 12/03/2026