Acımasız Eller Şiiri - Kasım Kobakçı

Kız beklerdi, yeşil bezden bebeği,
Vurdu kötü kalplerin, pis yüreği,
Kırdı durdu, umut dolu direği,
Gece çöktü, ayın nuru bitmeden.
*
Kimin aklı seçer, böyle vahşeti,
Yapan bulur, en sonunda laneti,
Gören gözler, döker kanlı hasreti,
Ağıt yakan dudaklar, suskun kalır.
*
Sarar uzak şehri, o boz bulutlar,
Söner gider, yeşeren tüm umutlar,
Yere düşer, kanla dolan yakutlar,
Kötü niyet, masumları eziyor.
*
Neden sever, ruhsuz nefis yakmayı,
Boşa sayar, masumane bakmayı,
Arar, kanlı denizlere akmayı,
Soğuk yürek, yutar sıcak gülüşü.
*
Acımasız eller, asla sevemez,
Kara ruhlu yüzler, asla gülemez,
Solan güller, baharını bilemez,
Kıyan gafil, ateşler içindedir.