Şafak Kocabıçak Şiirleri

59

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Şafak Kocabıçak

son bir yılda acılarımı, hüzün besliyor...hüzünlerimi kucaklıyorum...sizden başka kimsek yok diyorum...bana hüznü hediye ettikleri için acılarıma sahip çıkıyorum...

sokaklara atıyorum kendimi... sokaklarda üşüyen kedileri seviyorum,onları besliyorum... sokakların o kalabalık ortamına, sessizliğimle ortak oluyorum...

aşık olmasaydım, hüznüm de olmazdı diyorum...şiirler biriktiriyorum içimde,hüzünlü şarkılar mırıldanıyorum.. beni özleyen var mı diyorum...öylesine yaşıyorum...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

öyle çok özledim ki seni anne;

gülümseyen gözlerini,

karşılıksız seven yüreğini

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

kendime söz verdim...bir gün kitap yazacağım... nereden başlasam diye bir kaygım olmayacak o an eminim... hiç kaygı yaşamadan bu hayat yaşanmaz ya işte bende kaygılarımın son bulduğu anda vicdanım rahat ve kendime güzellikler yakıştırarak kalemi elime alacağım...

biraz gerçek, biraz hayali olacak... yaşanmışlıklar olmazsa olmaz gibilerinden değil, o kadar basit hiç değil... sadece iç sesinizi dinlersiniz, kendi kendinize konuşursunuz ya işte kaygı barındırmayacak hale gelince düşünceler o zaman yepyeni bir ben yaratacağım sözlerimle...

masumca olacak bu düşünceler... masum sandığımız yüreklere kalemimi dokundurmak, kendinden pay çıkaranlara da hediyem olacak...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

özledim

sevmeyi, sevilmeyi

kuşun kanadına tutunup

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

içine hapsolmuş ağlayan bir çocuğu susturamamak gibi bir şey ÖZLEMEK...

ÖZLEMEK, sustukça içinde çığlıklar atar...nefes almak dünyanın en büyük yükü gibi gelir sana...özlemiyorum derken, bir şarkı, bir film yada bir parfüm kokusu tetikler özlemini...

usul usul yağmur yağmaya başlar sokaklara...pencereden dışarıya baktığında için üşür...dudağında tatsız bir gülümseme ve ağlayan bir çift göz kalır senden geriye...sonra ağzında tanıdık bir yalnızlık şarkısı takılır...düşünürsün kim söylüyordu bunu acaba? ...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

aylar sonra da olsa yazmak geldi içimden….


aslında bu yazdığım en anlamlı ama kimsenin anlayamayacağı tek yazım… belki de bir masal gibi okuyacaksınız…içine bugüne kadar döktüğüm bütün gözyaşlarını sığdıracağım…ve attığım bütün kahkahaları…hayallerimden gerçeklere savrulacağım…neyse; öylesine bir yazı işte! ... ama eminim ki yeni bir yaşamı yakaladığım da böylesine masal dolu bir yazı değil de bir roman yazmaya başlayacağım…yeni bir isim verip sadece ve sadece tek kendime yazacağım…


Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

bir şeyler yazmak istiyorum şimdi sana dair...içimden geldi işte,...nasıl başlamalıyım düşünüyorum...

sen içimin güler yüzü; işte ilk klavyemden çıkan söz bu oldu, çünkü öylesin...içimde sönmeyen alevsin...an ve an...gün ve gün hep benimlesin...sen de öylesin biliyorum...yoksa...! ! neyse bunu düşünmek bile istemiyorum...

bir insan çok özeline mektup yazarken şöyle der kısa ve öz; “seni çok özledim” benim cümlelerim ise klasik sözleri aştı artık...özlemek bir yana yüreğimdesin...
olmayacağını bile bile şimdi var etmeye çalışıyorum seni...gözlerimi kapattım işte...ve, dinle bak...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

özlemin yüreğimde kor
sözlerin dilimde nasihat
seni çok özlüyorum canım babam
nerdesin…?

en çok beni severdin bilirim

Devamını Oku