Kültür Sanat Edebiyat Şiir

ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı sizce ne demek, ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı size neyi çağrıştırıyor?

ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı terimi İsmi Mahfuz tarafından 01.06.2007 tarihinde eklendi

  • Yeşil Hazretleri ``
    Yeşil Hazretleri ``27.08.2009 - 13:42

    Kitabe-i Seng-i Mezar.

    Yalnız şu beyit kaldı
    Kahve ocağında, el yazısıyla:

    Ölüm Allah'ın emri,
    Ayrılık olmasaydı...

    ...

  • Sultan Şeker
    Sultan Şeker26.08.2009 - 16:09

    ölüm allahın emri olabilir ama en acı ve en zor ayrılık.kavuşurum diye bir umut yok yollara baksan nafile çaresiz ve aciz kalıyor insan.en zor ayrılık ölümle olan ayrılıktır..

  • Onur Tuncay
    Onur Tuncay29.01.2009 - 11:48

    Ölüm gelince kapıya neylesin bu garip çilekeş.

  • Nusret Orhan
    Nusret Orhan27.12.2008 - 09:42

    Ölüm Allah'ın emri,
    Ayrılık olmasaydı off off

    Barış Manço'nun böyle bir şarkısı vardı hatırladığım kadarıyla.

  • Osmanlim Osmanlim
    Osmanlim Osmanlim26.12.2008 - 04:42

    Eee ayrilik oldu nolcek simdi! ...

  • Birgül Meral
    Birgül Meral14.08.2007 - 22:38

    'kitabe-i seng-i mezar' Cüneyt kardeşim ne zaman okusam aklıma gelirsin. bayan niçin ve malumunuz :)
    bir mezar taşı yazısı olsun ki süleyman efendi gibi ansınlar beni ya da veli efendi.. olmadı beklerim bir dibace boyu..
    to be or not to be benim için :))

  • Murdu
    Murdu26.06.2007 - 19:42

    Ne önemi var ki...! !

    Özlem duyduğuma kavuştuktan sonra,....dilerim ki ayrıldıklarımda benimle beraber gelir...

    Şafak...=....? ? ?

  • Garbi Yeli
    Garbi Yeli17.06.2007 - 19:45

    öyle bir ruzigâr ki, kendi gitti,
    ismi bile kalmadı yadigâr.
    yalnız şu beyit kaldı,
    kahve ocağında, el yazısıyla:
    'ölüm allahın emri, ayrılık olmasaydı.'

  • Fatih Yılmaz
    Fatih Yılmaz16.06.2007 - 01:35

    D 810...

  • Sırma Salla
    Sırma Salla12.06.2007 - 13:41

    hepimiz yaşamın karşıtı olan ölüm çekirdeğini içimizde taşıyarak merhaba deriz hayata...büyürüz...
    gittikçe kirlenerek, çocukluğumuzun masum bakışlarını yitirerek büyürüz, sevdiklerimizin her ölümünün bizlerden birer parça alıp götürdüğünü, eksilttiğini bilerek, kendi ölümüzle yüzleşerek büyürüz ve varoluşun beraberinde getirdiği bir oluşum olarak doğaldır artık ölüm.
    Oysa; Var olduğunu bildiğin, elini uzatsan tutabileceğin, sesini duymanın mümkün olduğu, fiziksel anlamda var olduğunu bilerek ulaşılmazlığını kabullenmektir ayrılık....ve daha da zordur;
    yaşarken öldüğünü kabullenmek ayrıldığın kişinin...........