Hayat Uykuya Yattı Şiiri - Evrim Evrensel

Evrim Evrensel
408

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Hayat Uykuya Yattı

Sararıverdi toprağın rengi,
Solarken bir bir çiçekler kırda,
Rüzgarla sürüklendi kengerler,
Sonuydu baharın...

Soyundu Ağaçlar,
Çırıl çıplak ve arsızca,
Atarken üzerinden libasını,
Sakladı sandukasına,
Uykusuydu baharın...

Köye döndü yaylacılar,
Yaylalar matem içinde,
Uykusuna yattı sürüler damında,
Yayladan dönülen günün akşamında,
Mekanlarına uyumuydu onların...

Güneş aynı yerinde doğdu
Ve aynı noktasında battı tepenin,
Etraf akça örtüsünü örttü aniden,
Yeniden uyanmak üzere,
Hayat uykuya yattı,
Uykusuydu zamanın.

Evrim Evrensel
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!