Erdal Alova Şiirleri

18

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

17 Haziran 1952’de Ankara’da doğdu. İlkokula Eskişehir’de, Dumlupınar İlkokulu’nda başladı. Ankara Cumhuriyet Lisesi'ni bitirdi. ODTÜ Mühendislik Bölümü'nden ayrıldı. İstanbul'a yerleşti, yaşamını gazetecilik, redaktörlük, çevirmenlik ve editörlük yaparak sürdürdü. Politika gazetesinin sanat sayfasını yönetti. Bir süre çalışmalarını Gümüşlük Akademisinde sürdürdü, şiir atölyesi açtı.
İlk şiiri “Issız Gül” adıyla Yeni Dergi’de yayımlandı. Aynı yıllarda Yeni Dergi, Militan, Sanat Emeği gibi dergilerde şiirleri ve çevirileri yayımlanmaya başla ...

Erdal Alova

her dağ
bir gün açıklar
sürgün bir deniz olduğunu

cam sıkılınca kendinden
kum dilinde konuşur

Devamını Oku
Erdal Alova

Fırlatıyor iğnelerini kaktüs kadın
Sarınca bir erkek kokusu tuz çölünü
Baldıranlar akıyor memelerinden
Kıl damarlarında yeşil zencar

Bakışı bir ısırganlar gecesi

Devamını Oku
Erdal Alova

Güneş son kez baktı kızıl anahtar deliğinden
(o muydu dışarda kalan, biz miydik?)
sonra eyvallahı çekti mor bir tebessümle
gök geçirdi sırtına eflatun kaftanını
şarabi derken, menekşede kıldı karar.

Devamını Oku
Erdal Alova

Suda kendine bakıyor su

Saçlarını çözüyor sonra,
Dudaklarını boyuyor, gözlerini
Ayak parmaklarıyla konuşuyor

Devamını Oku
Erdal Alova

Her şeyin yüreği vardır.

Toprağın yüreği tohumdur
acı acı çatlar.

Göklerin yüreği güneştir

Devamını Oku
Erdal Alova

Bütün gece seviştiler
Kilere giren iki çocuk gibi

Şarap içtiler ağızlarından

Ut yerinden kişniş kokladılar

Devamını Oku
Erdal Alova

Bir mavi tuba ki
kökleri damda
hem cennette açar
hem cehennemde.

Devamını Oku
Erdal Alova

Midyecimin tablasında
kamyonumun aynasında
seni gidi plastik çiçek
sonsuzluk duygusuna
kötü örnek!

Devamını Oku