Ceyhun Atuf Kansu Şiirleri

46

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Ceyhun Atuf Kansu

Bozkırda rastlarım, her adımda yokluğa, hiçliğe,
Bizi suya, havaya çeviren değişikliğe,
Orada tattım gökyüzünden en derin boşluğu,
İçimde, bakarken düşen yıldızların sarhoşluğu,
Orada yanık toprakta bir tohum buldum,
Götürüp bir başka yanık toprağa koydum.

Devamını Oku
Ceyhun Atuf Kansu

Bense yaşamak istedim geniş bozkırlarda,
Yaşamayı ölüme birleştiren tek bir baharda,
Esip gider seher yeli, uyuyan güllerin rüzgârı,
Düşüncelerim hasad gününde böyle sapsarı,
Olmaya yüz tutan kalbimdir dalında kızaran,
Üstümde, geniş gün örtüsüyle gölgesiz haziran,

Devamını Oku
Ceyhun Atuf Kansu

Yildizsiz gök altinda kör gecede
İlkel adaletin düzeni
Zenginlerden alip fakirlere vermek
Alnindan vurmak kötüyü

Öyle olmaz koçero gardas

Devamını Oku
Ceyhun Atuf Kansu

Ana, kardeş çocuk bıraktılar geldiler,
Yeryüzünden yüz kırk metre aşağıya indiler
Bir uğultu duyuluyor, neyleyim neyli
Çıkamadılar tam kırk sekiz kişi idiler

….

Devamını Oku
Ceyhun Atuf Kansu

Sessiz sedasız yaşayan bir ayrık otuydu
Orta Anadolu’da
Kıtlıktan önce.
En küçük bir şeyden coşardı
Mesela bir kuş uçmasın Kızılırmak’a doğru
Köklerine su yürümüş gibi sevinirdi.

Devamını Oku
Ceyhun Atuf Kansu

Çocukluk Aşkı
Düşün, düşün ki anne ben daha çok küçüğüm,
Ilık ellerimden tut, beraber götür beni,
Oyuncakçıda büyük mavi bir gemi gördüm,
İşlenmiş, dalgaların köpüğüyle yelkeni.

Devamını Oku
Ceyhun Atuf Kansu

Ben bir gün bu dağ köyünde,
Görülecek en güzel şeyleri gördüm.
Vâdiden geçen demiryolu,
Pırıl pırıl parlıyordu,
Irmak kıyısında bir istasyon,
Marşandizi ağırlıyordu.

Devamını Oku
Ceyhun Atuf Kansu

Teyzemin kızı Zehra
Duruyor kuyu başında
Mürdüm eriği gözleri
Işıldıyor biraz daha

Çekmiş suyunu bırakmış

Devamını Oku