Cahit Zarifoğlu Şiirleri

1 Temmuz 1940 - 7 Haziran 1987
150

ŞİİR


359

TAKİPÇİ

Cahit Zarifoğlu

Zili - siz geldiniz -pamağınız durunca
a saçlısı biraz karşınızda
Ama durun uzun zaman önce
daha sizinle karşılaşmadan
dört köşeli
kavşaktaki odada

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Sıcak ilişkiler adına davet alıyorum
Biraz kan ve ilik hızlandırıcı olarak

Kardeşim dedim
Acılarıma da kardeş olur musun

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Dağlara vardık
Herbirimizin elinde gözleri ışık saçan birer deve
Düşündük ayaklara düşmüş kıymetlerini iade ettik
Sandık
Dervişlerin

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

1

Onlardı uzak yerler seçtiler
ve sayesiz ilahları
Kalın ovalar kuşları yaklaşan ağaçlar
ve taşlaşan boğulu kalan nağra

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Yanakları saçları gözleri yanmış
Zehirli gaz bombaları
Yılan gibi sokmuş yalamış gövdelerini
Ağızları, küçücük dilleri yanmış
Bütün Beyrut sapsarı kalmış
Sanki ağlamak imkansız

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Gül kokuları çocukların kaburga kırıklarından geliyor
Acıyı ve insanlığı çocuklar
Böyle dayanılmaz kıldılar ve yeni suları
Onların bilgileri getirdi
Elleri önlerinde bağlı-duruşları
Omuzlarından göğüslerine doğru kıvrık ve yumulu

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Mağaralar taştan yolcu örüyor
Böyle üstünlük görülmemiştir bir bebek
Göğü sevmeyi
Ve yerden korkmayı biliyor
Kendine bir ses bekliyor bir sarık
Aleme tanrı

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Taş ve sopa
İki köylü karşı karşıya

Kavak ağaçları şahit
Bir de ibibik kuşu

Devamını Oku