Cahit Zarifoğlu Şiirleri

1 Temmuz 1940 - 7 Haziran 1987
150

ŞİİR


338

TAKİPÇİ

Cahit Zarifoğlu

Karşı dağdan meleyen canım
Günler nasıl homurdanıyor başımızda
Elini uzatıp baktın mı yas var komşular ülkesinde
Bülbül neden kenetlenmiş Sorman oldu mu hiç
İskeleti havlar mı bir insanın. Gördüm
Karşı dağ

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Sabahtır
Alkışlar gecenin
Sıcak damları sükûn yapılarıyla
Aydınlatır bir ucundan
Kahvaltı sofrasında çay tasını

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Bazen anlıyorum,
bazen anlamıyorum.
annemi,
babamı nenemi

annem şöyle der

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Bırakıyor ardından belalara beni
Tedbirim öldü gövdemin binası geçti

Göğsümde ince gergin çelik bağcık
Tenimi bastıran içerilere

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Yaşamak bir sokak lambası gibi
Bir gece evden atılmış bir çocuk sanki
Tek bir damla tek bir ses gibi
Aklıma düşüyor

Artık delirir koşar şimşeklerim

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Karışık bir iç deniz bunalımı
Zafersiz bir kalyonda
Ölümün her anki hatırasından uzak
insanı her halinden tanıyan
sakat bir ölü atlar alıcısı

Devamını Oku
Cahit Zarifoğlu

Ağaçlara kılıçlara benzer çocuklar çıkıyor
erikleri itiyorlar
erikleri onları yırtıyor
ellerinde dürtme silâhları
plaj yıkıntılarına çarpıyorlar

Devamını Oku