Bülent Ecevit Şiirleri

28 Mayıs 1925 - 5 Kasım 2006
28

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

Bülent Ecevit

Boşluğa bulut
Buluta yağmur
Yağmura toprak
Ne güzel uymuş

Gündüze güneş

Devamını Oku
Bülent Ecevit

ormanın kuytusunda vurulan geyik
hayvanlar acınla suskun
dallar yasınla eğik
boynuzlarında çizgilerinde gözlerinde
avcının söndüremediği iyilik

Devamını Oku
Bülent Ecevit

takalar geçiyor allı yeşilli
takalar geçiyor dümenleri lâzlı
takalar geçiyor en nazlı
yelkenlilerden de güzel

güvenli sularda işsiz dönenen

Devamını Oku
Bülent Ecevit

gozguye baktim ozum gormege
seni goresim geldi

gozguye baktim karardi dunya
sana degesim geldi

Devamını Oku
Bülent Ecevit

sevdiklerimin basinda bir bilmedigim
gormedigim ozlemedigim ozlediklerimin basinda

yurdum olmadan siladayim
kimsem olmeden yasta
yollarda gozledigim ne

Devamını Oku
Bülent Ecevit

Insan insana yapayalniz
degildik o cagda canliydi dunyamiz
canliydi balikciya salik veren ruzgar
canliydi sucluya gurleyen bulutlar
canliydi yagmur canliydi toprak
yagmurdan topragin dogurdugu yaprak

Devamını Oku
Bülent Ecevit

You become aware when you feel homesick
That you are brothers with the Greek;
Just look at a child of Istanbul
Listening to a Greek epic.

We've sworn at each other

Devamını Oku
Bülent Ecevit

bu sonsuz gok
bizden midir degil midir
bu yildizlar
canli midir cansiz mi

dostlar olmali

Devamını Oku