Behçet Necatigil Şiirleri

16 Nisan 1916 - 13 Aralık 1979
286

ŞİİR


87

TAKİPÇİ

Behçet Necatigil

Adı, soyadı
Açılır parantez
Doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti
Kapanır, parantez.

O şimdi kitaplarda bir isim, bir soyadı

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Gitmek geçse aklımdan
Hemen yorum
Nereye, nasıl, ne zaman?
oysa ben vazgeçtim.
Uyu yorum

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Nerden niçin mi geldim
Bilmeden bir şey diyemem, ya siz?
Hem hiç önemli değil
Geldim, yer açtılar, oturdum
Girip çıkanlar vardı
Zaten ben geldiğimde.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Uzanir fildisi turlarina
Perdeleri cekili odalarin birinde
Sabirsiz, gergin ve usta parmaklar
Ve calinir kizligi, dolendo.

Gecenizde ansizin duydugunuz sestir bu.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Karadenizde gemilerin mi battı,
Ağzını bıçaklar açmaz,
Üzüntüdesin gayet.
Sen sızlanmışın çok mu,
Bize edebiyat öğretmeni anlattı:
Neyler bile etmiş şikayet.

Devamını Oku
Behçet Necatigil

En uygar istasyonlarda
Aynı sancı
Doğa kurnaz, insanlar..
Şaşmaz bildiğinden beri.

Yalan güvencelerde

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Oda karanlık
Odadan dışarı çık
Şehir karanlık
Şehirden dışarı çık
Korkma
Yürü bir hayli yürü

Devamını Oku
Behçet Necatigil

Şayet aşkın tohumu
Düşmüşse gönlüne
Suyunu esirgeme
Aşkın hakkını yeme
Pişman olursun ömrünce

Devamını Oku