Baharın Uyanışıydı Şiiri - Evrim Evrensel

Evrim Evrensel
385

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Baharın Uyanışıydı

Doğanın ak beyazı kirlendi,
Yıprandı akçası ve eskidi,
Beyaz örtüsünden süzülende sular,
Son kez bakıverip yatağına,
Çağlayarak aktı ovasına,
Temizlercesine etrafını,
Yıkarcasına yamaçlarını,
Can verirken toprağa,
Meleşmeye başladı kuzular
Koyunlar beslerken kuzularını...

Zulasından çıkarıp yeşil libaslarını
Giyiverdi ağaçlar,
Ayıplarını örtercesine.
Papatyalar sarı ve aktı.
Gelincikler Libasına kan döktü,
Sümbüller boyun büktü,
Nergisler salarken bereketli esansını,
Değiştiriverdi havasını...
Ağlatarak Aşıkların anasını,
Baharın uyanışıydı.
Ama Güneş üstümüzde hiç değişmedi,
Ne doğuşu,
Ne de batışı.
Baharın Uyanışıydı...

Evrim Evrensel
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!