Andrey Voznesenski Şiirleri

12 Mayıs 1933 - 1 Haziran 2010
7

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Andrey Andreyeviç Voznesenski,12 Mayıs 1933'te Moskova'da doğdu. Stalin döneminden sonraki edebiyatçılar kuşağının en seçkin üyeleri arasında yer alır. Çocukluğu Vladimir kentinde geçti. 1941'de, babasının kuşatma altındaki Leningrad'da fabrikaların sökülmesinde görev yaptığı sırada, annesi ve kız kardeşiyle birlikte Ural Dağlarındaki Kurgan'a gitti. Savaşın, Voznesenski'nin ruhsal olgunlaşması üzerindeki etkisi daha sonraki şiirlerinde canlı bir biçimde dile gelecekti. Savaştan sonra ailesiyle birlikte Moskova'ya dönerek önce Güzel Sanatlar, a ...

Andrey Voznesenski

XIV

Selam Oza, evde, geceleyin
Ya da uzakta bir yerde, neresi olursa olsun,
havlarken köpekler,yalarken kendi göz yaşlarını
Senin soluğundur duyduğum ses.

Devamını Oku
Andrey Voznesenski

Selam Oza, evde, geceleyin
Ya da uzakta bir yerde, neresi olursa olsun,
havlarken köpekler,yalarken kendi göz yaşlarını
Senin soluğundur duyduğum ses.
Selam Oza!

Devamını Oku
Andrey Voznesenski

Gel Zoya, açıkça konuşalım seninle
Yollarımız ayrılacak nerdeyse;
Farklı yollara uzamasın yollar bir,
İnan, sonun başlangıcı geldi demektir.

Anımsar mısın Dubna’yı, ak kundaklar içinde,

Devamını Oku
Andrey Voznesenski

Ben Goya'yım!
Çorak bir tarlaya kuzgunlar gibi süzülen düşman
yuvalarından oydu gözlerimi.
Ben acıyım!

Ben iniltisiyim

Devamını Oku
Andrey Voznesenski

Telefon kulübesinde titriyor bir kız
Büyük mantosunun içine gizlemiş
Gözyaşlarının dudak boyasına
Karıştığı yüzünü.

İncecik avuçlarına hohluyor

Devamını Oku
Andrey Voznesenski

İnsan organizmasında
yüzde doksan su var,
Paganini'de belki
yüzde doksan aşk!

Ayrıca, bir istisna olarak

Devamını Oku
Andrey Voznesenski

neden çekip gitmiyoruz kıyılara

sıkıntılı yorgun ve bitkin
bir gece yarısı tam çekilme vakti denizin

tuttum yaratıcılığı övdüm, oza’dan sözettim dostlarıma

Devamını Oku