Ah Minik Elli Ah Şiiri - Mine Kul

Mine Kul
67

ŞİİR


32

TAKİPÇİ

Ah Minik Elli Ah

-Papatyalar uyanmış mı?
Bakalım anne…

-Bakalım kızım hadi üstümüzü giyelim
-Pembe ışıklı ayakkabılarımı giymek istiyorum
-Olur, bende spor ayakkabılarımı giyerim
Daha rahat yürürüz
-Köprüden geçerken elini tutmasam olur mu?
-Kuralları biliyorsun önümde ve arkamda kalmadan yanımda yürüyeceksin
-Tamam anneciğim. Peki sağ sol diye yürüyelim mi?
-Yürürüz kızım, hem erik ağaçlarına da bakarız
Bakalım minik erikleri bu sefer görebilecek misin?
-Benim gözlerim süper, her şeyi görebilirim.

Yüzünde kocaman bir gülümseme, boynuma sarılıyor,
İşte bu kadar kolay minik yüreğini sevindirmek yavrumun…

İçimdeki küçük kızı uyandırdı bu söz taneleri.
“Papatyalar uyanmış mı? Bakalım anne…”

Göğsüme kocaman bir yumru oturdu
Gözlerim doldu dolacak
Derin bir nefes alıp gidin diyorum gözyaşlarıma
O gülerken ben ağlayamam ki?

Kocaman bir adam vardı
Fındık bahçesinde uyuyor şimdi
Annemin pamuk elleri hala üzerinde
Mekanını süslüyor gül ve papatyalarla…

Söylesene anne…!
Papatyalar uyandığında, babamda uyanacak mı ?

12 Mayıs 2017

Mine Kul
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


“Papatyalar uyanmış mı? Bakalım anne…”

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hüsamettin Sungur
    Hüsamettin Sungur

    Duygu yüklü
    şiirinizi beğeniyle okudum

  • İki Baharın Valsi
    İki Baharın Valsi

    annesinin papatya sevdiğini nasılda bilir..
    annesini nasıl gülümseteceğini naif yüreğinde tutan çocuk.
    sevdikleri için dimağında özel kurgular kuran çocuk.
    bebişim ilkbahar bereket maşallah ;)
    insanlar köprü gibidir.
    çocuklarımız bizlere çocukluğumuz hatırlatır, hatırlatmakla kalmaz, onlarla çocuk oluruz..
    kendi çocukluğumuz onlara anlatır, anlatmakla kalmaz, çocukluğumuzu yaşatırız
    çocukluğumuzun en değerlileri baba ve annemizi arar benliğimiz
    çocuklarımıza baba ve annelerimizle yaşadıklarımız anıları ve öğütlerini aktarırız
    rahmetli olasalar da çocuklarımız babamıza, annemize içli içli anlatırız
    bir şiirimde babama çocuklarımı ve kendimi anlatmıştım. ama o şiiri o vakit sayfama eklememiştim. demek bugünü bekliyormuş. hissiyatım.

    bebişini bana bıraktığın gün bizimde bir anımız vardı. ben de de sağ sol yürüş istemişti.
    o sağ, sol diye yürüdü, ben sarımsak, soğan diye.. bana her zaman baktığı hayret bakışlarıyla yola devam ettik ;)) hahahay
    sonra susadı.. caminin önünde bir banka oturduk. caminin kapısı açıldı, elinde bastonu olan, sakalı bir dede göründü, bizimki yüksek sesle padişahım diye bağırdı.. bizimkini kucaklamamla kaçmam bir oldu hahahahhaY

    ne diyeyim.
    Ömrünüz, bereketlensin saadet dinginliğinde yaşayın inşallah
    Allah'ım rahmetlilerimize cennetiniz bahşetsin inşallah

    bak papatyalar uyandı ;))
    yüreğinize sağlık.öptüm

TÜM YORUMLAR (2)